| |
Fietstrainer
donderdag 19 april 2012 9:01
Van 1 april tot 31 september train ik buiten Ik pak dan mijn racefiets en rij meestal een stuk door de duinen. Dit doe ik meestal ’s avonds wanneer de kinderen op bed liggen. Van 1 oktober tot 31 maart wordt ik dan weer lid van de sportschool en begin ik weer me de RPM-lessen. Zo kan ik, wanneer het buiten weer donker wordt toch mijn conditie op peil houden. Wanneer het koud en donker is, heb ik niet altijd zin om naar de sportschool te gaan. Ik probeer wel iets met iemand af te spreken, zo voel ik me toch verplicht om te gaan. Toen ik laatst een paar blogs las om een beetje inspiratie op te doen merkte ik dat veel wielrenners over een Tacx Fietstrainer beschikken om ook in de winter een beetje te kunnen doortrainen. Het betrof hier een fietstrainer waar je de (race-) fiets op kunt zetten zodat je binnen in huis kunt fietsen (een soort hometrainer dus eigenlijk). Dat is handig wanneer je geen zin hebt om naar buiten te gaan en toch een beetje je conditie op peil wilt houden. Na een beetje zoeken op Internet kwam ik bij www.futurum.nl terecht. Hier bestel ik wel vaker sportartikelen (vanwege goede prijzen, goede service en snelle levertijden). Ik heb de Tacx Satori (T1856) aangeschaft. Niets is te gek voor een goed resultaat op 2 en 3 juni.
|
Top
|
|
Persbericht
woensdag 18 april 2012 11:03
Raw Power in Motion fietst voor het Ronald McDonald Kinderfonds
Een team van enthousiaste sporters van Achmea Health Center Heemskerk gaat meedoen aan de HomeRide 2012. Het team met de naam “Raw Power in Motion Heemskerk” neemt deel aan deze non-stop fietstocht van Groningen naar Maastricht op 2 en 3 juni a.s. In een tijdsbestek van 24 uur wordt 500 kilometer in estafettevorm afgelegd. Met deelname aan de tocht zamelen de fietsers geld in voor het Ronald McDonald Kinderfonds. Het Ronald McDonald Kinderfonds is de overkoepelende organisatie van de Ronald McDonald Huizen, Huiskamers, Vakantie- en Sportlocaties. Met de opbrengst kan de afstand tussen zieke kinderen en hun ouders worden verkleind.
Frank van der Linde, één van de RPM-instructeurs bij Achmea Health Center is op het idee gebracht om mee te doen. De combinatie van de sportieve uitdaging en fietsen voor een goed doel sprak hem zeer aan. Frank heeft een team geformeerd van 10 sporters die de RPM-lessen bij Achmea Health Center in Heemskerk volgen. Allen hebben veel ervaring met fietsen en trainen al langere tijd bij Achmea. Wekelijks steken zij nu na de training de koppen bij elkaar om acties op touw te zetten, trainingsritjes te plannen en om de organisatie van de deelname op poten te zetten.
Raw Power in Motion Heemskerk wil met de deelname aan de HomeRide EUR 7.000,- inzamelen voor het Ronald McDonald Kinderfonds. Het team meldt met trots dat Presto Cycle Sport aan de Rijksstraatweg in Heemskerk zich bereid heeft gevonden om als hoofdsponsor op te treden. Presto draagt dit initiatief een warm hart toe en was dan ook gaarne bereid om hun steun aan de actie te geven. Verder worden meerdere initiatieven ontplooid om geld in te zamelen. Op vrijdag 11 mei a.s. wordt de HomeRide XXL georganiseerd bij Achmea Health Center in Heemskerk. Voor EURO 20,- fietsen deelnemers 2 uur op de muziek van een live DJ. Het team is nog in gesprek met diverse sponsors. Sommige ondernemers hebben al hun steun toegezegd. Zo zegde Woon- en kadowinkel Style uit Heemskerk steun toe en verkoopt een vriendin van één van de fietsers taarten voor dit goede doel.
De 10 van Raw Power in Motion Heemskerk trainen hard. Op 2 en 3 juni moet het allemaal gaan gebeuren. Zij zijn er klaar voor! Wilt u ook een bijdrage leveren? Dat kan door een bedrag over te maken naar rekening: 44.18.46.998 of door te doneren (via Ideal) op de HomeRide-pagina van Raw Power in Motion: http://www.homeride.nl/teams/raw_power_in_motion_heemskerk
|
Top
|
|
Lifter
dinsdag 17 april 2012 21:04
Ik werd door een collega opmerkzaam gemaakt op een bijzonder fietservaring van een vriend van ´m. Toen ik het hoorde kon ik het niet geloven. Hierop liet hij mij het krantenartikel zien waarin het fietsavontuur werd beschreven. Ik ben zo vrij om het artikel in z’n geheel over te nemen.
ALKMAAR - Agenten hebben donderdag in Alkmaar een 26-jarige dronken man uit Velsen van een fiets op het dak van een rijdende auto gehaald. Dit heeft de politie vrijdag bekendgemaakt. Volgens de politie waren de agenten "hoogst verbaasd" toen zij rond 20.30 uur een auto voorbij zagen rijden, waarbij het leek dat er een man op het dak zat. De agenten reden achter het voertuig aan en zagen dat er inderdaad een man op een van de twee fietsen op het dak van de Duitse auto zat. De auto reed ongeveer zeventig tot tachtig kilometer
per uur. De agenten maanden het voertuig tot stoppen.
De 52-jarige bestuurder bleek net zo verbaasd als de agenten. De Duitser en zijn vrouw hadden toen zij stilstonden bij verkeerslichten wel wat gerommel gehoord, maar hadden absoluut niet verwacht dat er een man op het dak was geklommen. De 26-jarige man verklaarde door anderen op de auto te zijn gezet. Hij is bekeurd voor openbare donkenschap, het niet kunnen tonen van een identiteitsbewijs en het opgeven van een valse naam.
|
Top
|
|
Finish
donderdag 12 april 2012 10:35
Wanneer ik mijn RPM-fiets in orde maak (zadel en stuur op de juiste hoogte), dan zet ik het voorwiel van miijn fiets altijd een klein beetje naar voren zodat mijn fiets net iets verder naar voren staat dan mijn buurman of buurvrouw. Ik begin dan met een kleine voosprong aan de les en houd deze dan ook gedurende de rpm-les vast. Aan het einde van de les lig ik nog steeds voor en heb ik "gewonnen". Ik realiseer mij dat dit nogal eigenaardig is....ik vertrouw er dan ook op dat jullie dit niet doorvertellen.
|
Top
|
|
Gedicht
woensdag 11 april 2012 9:34
Ik zit op de fiets, het regent hard naar het doet me niets.
|
Top
|
|
Horizon
dinsdag 10 april 2012 14:25
Tijdens het fietsen werd ik uitgedaagd door de horizon. Ik ging de uitdaging aan. Ik heb niet gewonnen, de horizon bleef me voor.
|
Top
|
|
Don´t try this at home
maandag 9 april 2012 15:23
Ik vertelde een vriend van me dat het erg lastig is om tijdens het fietsen je linker hand naar je rechter handvat te brengen en andersom. Hij vertelde mij dat dat toch echt niet zo moeilijk is. "Laat maar zien dan", zei ik. De poging was stoer maar niet handig. Nog geen 5 seconden later lag hij languit op het wegdek. Ik had gelijk.
|
Top
|
|
Tandem
donderdag 5 april 2012 11:21
Heel vroeger ging ik ieder weekend een paar biertjes drinken met Frank. Op de terugweg kwam het regelmatig voor dat we met z'n tweeën op één fiets de weg terug fietsten. Frank zat meestal achterop de bagagedrager en ik zat voorop. Frank zette, zijn voeten op de trappers en ik zette mijn voeten op die van Frank. Zo konden we beide trappen. Het had wel iets van een tandem. Ondanks of dankzij de pilsjes konden we flinke snelheden bereiken. We waren dan ook weer in een mum thuis. Ik zal Frank nog eens even bellen. Misschien heeft hij tijd op 2 en 3 juni a.s.
|
Top
|
|
Slopen
woensdag 4 april 2012 9:11
Laatst tijdens de RPM-sessie riep de trainer: "Je moet die fiets slopen, slopen moet je die fietst." (of zo iets in die strekking) Goed idee, dacht ik direct. Ik waande me een bokser in de ring tijdens een groot tournooi. Ik gaf ´m er flink van langs. Het ging van links, rechts, links, rechts. "Dat zal je leren!" Ik hoorde 'm piepen en kraken. Nog harder ging ik, zwaarder ook. Zo krijg ik 'm er wel onder. Mijn hamerslagen zouden ´m doen vloeren. Over hamerslagen gesproken, daar was de man met de hamer. Het was alsof die grote bokser me een beetje liet sparren om me vervolgens, op het moment dat hij het zo wel mooi vond, met één harde klap neer te slaan. Na verloop van tijd kwam ik weer bij en stond ik weer met beide benen op de grond.
|
Top
|
|
Zondagochtendrit
dinsdag 3 april 2012 10:34
Wind tegen
De bomen buigen
Ze hebben respect voor de eenzame fietser
De fietser die voor dag en dauw de trappers ronddraait.
Z'n gezicht is gericht op de horizon.
Hij is alleen met z'n gedachten.
De wind waait door z'n haren.
Hij trapt, en trapt en trapt.
Blik op oneindig
Nog even en dan heeft hij de wind in z'n rug.
De vogels zijn ook wakker en moedigen hem aan.
Hij draait z'n straat in.
Hij is moe en voldaan
Hij is klaar voor de week die komen gaat.
|
Top
|
|
Hoe Joop zijn fiets weer terugvond
maandag 2 april 2012 23:02
Tijdens een vakantie in 2006 verbleven Joop en z'n vrouw in een hotel in Le Bourg d'Oisans aan de voet van Alpe d'Huez. Joop was geen geoefend fietser. Hij was niet van plan om zelf de berg te beklimmen, echter door de verhalen van de fietsers die de berg hadden bedwongen, werd hij zelf ook enthousiast. Op een avond, na een paar glaasjes wijn, besloot Joop dat hij de volgende dag een poging zou wagen om de berg op te fietsen. Hij was niet voorbereid en niet getraind maar hij had het idee dat het zou kunnen lukken. Hij kreeg een racefiets van de hoteleigenaar te leen en één van de daar aanwezige fietsers had een tenue voor Joop. Die morgen ging hij op pad. Het weer was slecht, geen fietser waagde zich die dag aan de beklimming. Halverwege de klim belandde Joop in de dichte mist. Hij kon geen hand voor ogen meer zien. Tot overmaat van ramp brak ook nog eens zijn trapper af. Hij kwam hierdoor hard ten val. Z'n hoofd was bebloed en z'n neus was geschaafd. Teruggaan wilde Joop niet. Hij had de fietsers in het hotel gezegd dat hij dit klusje wel zou klaren. Weer terug rijden, zonder de top te hebben bereikt, zou een nederlaag voor hem zijn. Hij besloot met de fiets aan de hand naar boven te gaan lopen. De mist werd hoe langer hoe dichter. Joop kreeg het koud en had veel last van zijn hoofd. Plotseling kwam uit de mist een gedaante opduiken. Toen hij goed keek, zag hij dat het z'n vrouw was. Zij reed de berg op met aan haar hand een oude opoefiets. Het was de opoefiets die een paar jaar terug nog in zijn bezit was, maar was gestolen op station Haarlem. Hij nam de opoefiets van z'n vrouw over ne zijn vrouw liep weer terug naar beneden. Hij reed met de fiets naar boven en viel op de eindstreep neer. De volgende dag hebben ze hem gevonden. Z'n opoefiets lag naast hem. Hij was onderkoeld en gewond maar hij maakte het goed. De racefiets van de hoteleigenaar is nooit meer teruggevonden. Achteraf bleek dat Joop's vrouw de hele dag in het hotel was gebleven. De opoefiets die naast Joop werd gevonden, bleek inderdaad de gestolen fiets te zijn.
|
Top
|
|
Tegenwind
zondag 1 april 2012 22:36
Je hebt de wind flink tegen
Je gaat wel door,
maar je bent moe.
Ik weet dat je het zwaar hebt.
Kom maar in mijn wiel
Ik hou je wel uit de wind
Rust maar lekker uit
en kom op adem,
Wanneer je er klaar voor bent
en de zon weer schijnt,
demarreer je maar
Als jij wint, doe ik dat ook.
|
Top
|
|
Fat Tire Biketour
vrijdag 30 maart 2012 13:39
Enige tijd geleden ben ik met mijn echgenote, Erna in Parijs geweest. Een absolute aanrader is een Fat Tire Bike Tour. Deze tour hadden we op aanraden van een reisbureau reeds in Nederland geboekt. We wisten dan ook niet echt wat ons te wachten stond. Op de afgesproken plek (onder de Eifeltoren) stond een hippe Amerikaan (?) ons op te wachten met de Fat Tire Bikes. Hippe "shoppers" met dikke banden dus. De gids bracht ons naar de bekende plaatsen. Met de fiets kun je je in een drukke stad snel van de ene naar de andere bezienswaardigheid verplaatsen. Ik vond het ideaal en kan deze tour dan ook aanraden. Website van deze club is: http://fattirebiketours.com/paris/tours. Via hen kun je overigens ook dezelfde fietsen huren in Barcelona, Berlijn en Londen.
|
Top
|
|
Trappers
donderdag 29 maart 2012 20:44
In de brugklas was het traditie om aan het einde van het schooljaar te gaan kamperen in Meerssen in Limburg. De fietsen gingen dan mee. Zoals bekend is Limburg heuvelachtig en deze camping lag tussen de heuvels. Er was een heel smal paadje dat liep vanaf de weg naar de camping. Het was dermate steil dat je echt flinke snelheden ontwikkelde. Flink bijremmen was dan ook noodzaak om niet onderuit te gaan. Dat remmen was die dag nou net het probleem. Terwijl ik vaart maakte om zo snel mogelijk naar beneden te kunnen rijden, brak mijn trapper en kon ik dus niet meer remmen. Mijn fiets had namelijk geen handremmen maar een terugtraprem. In grote vaart reed ik over het smalle pad naar beneden. Links en recht vlogen de takken me om de oren. Op het smalle pad moest ik langzaam rijdende fietsers inhalen. “Aan de kant, aan de kant!” riep ik. Halsbrekende toeren moest ik maken om niet te vallen of iemand aan te rijden. De camping kwam in zicht. Een leraar stond midden op het pad. Hij zag me al schreeuwend, met flinke vaart naar beneden komen. “Rustig rijden!”, riep hij. “Dat kan niet!”, riep ik nog. Kennelijk hoorde hij me niet. Hij ging wijdbeens en met de armen wijd op het pad staan. Hij wilde me tegenhouden en aanspreken op mijn gedrag. Rakelings passeerde ik hem. “Ga opzij man!”, riep ik hem nog toe. Dat pikte hij niet, hij begon achter me aan te rennen. Verderop wist ik mijn voeten aan de grond te zetten. Mijn hart klopte in mijn keel. Dat was een spannend ritje. De leraar had me nu ingehaald. Hij vroeg iets van: “waar zijn wij mee bezig?” Ik wees op mijn trapper, tenminste naar de plek waar een trapper hoorde te zitten. Hij begreep dat ik hem niet expres bijna overreed. ’s Avonds bij het kampvuur had ik een goed verhaal. Ik had een leraar bijna omver gereden een ook nog eens geroepen dat hij opzij moest gaan.
|
Top
|
|
Bidon
dinsdag 27 maart 2012 8:47
Vlak voor de RPM-les vulde ik mijn bidon met water. Voorat de les begon, wilde ik een flinke slok nemen. Kennelijk was ik echter vergeten de bidon af te sluiten. De gehele inhoud verdween dan ook over mijn shirt en broek. “Bezweet” begon ik dan ook aan de les. De moraal van dit verhaal: “Sluit je bidon goed af voordat je een slok neemt.”
|
Top
|
|
Vrijgezellendag
maandag 26 maart 2012 21:46
Voor een vriend van mij die zou gaan trouwen hadden we een vrijgezellenweekend georganiseerd. Dit weekend vond plaats in de Ardennen. We maakten er een survivalweekend van. Uiteraard was er een ook een dag mountainbiken ingepland. We waren nog niet gestart of een aantal mannen gingen er als en gek vandoor. Kennelijk wilden ze er een echte wedstrijd van maken. Deze renners hadden aardig wat ervaring en gingen voorop. Anderen, waaronder ik, waren wat minder ervaren en vormden dan ook de achterhoede. We hielden de kopgroep wel in zicht maar kwamen niet echt dichterbij. Toen we echter een tijdje onderweg waren, kwam de kopgroep bij een ontzettend grote plas aan. De plas was zo’n twintig meter lang en liep over het hele pad. De mannen uit de kopgroep besloten om af te stappen en met de fiets te lopen door de bossen aan weerszijde van het pad. Ik rook mijn kans om mijn vrienden in te halen. Ik besloot dan ook om dwars door de plas heen te rijden. Onbekend was hoe diep de plas was en hoe zacht de modder was in de plas. Daar kwam ik al snel achter. In volle vaart reed ik de plas in. Terwijl ik dit deed, riep ik nog iets als: “Ik ga jullie inhalen watjes!” Halverwege de plas wist ik het, de plas was heel diep en heel modderig. Ik bleef halverwege hangen, ik stond stil en viel van mijn fiets. Mijn vrienden aan weerszijde van de plas hebben zich kostelijk vermaakt. Ik vond het zelf minder grappig. ’s Avonds bij een biertje ben ik nog regelmatig gewezen op mijn kwaliteit om de juiste weg in een parcours te kiezen.
|
Top
|
|
Eerste trainingsritje
zondag 25 maart 2012 13:27
Vanmorgen reed ik mijn eerste trainingsritje, een tochtje van Beverwijk naar Bergen aan Zee van zo'n 60 km. Over twee weken rijd ik Veenendaal-Veenendaal, een toertocht van 135 kilometer. Ook overweeg ik nog steeds om de Waalse Pijl te gaan rijden. De grootste uitdaging wordt echter de HomeRide in juni. Ik had nog geen kilometer gefietst. Ik vond mijn fiets onder een dikke laag stof, onder de spinnewebben en er stond zelfs schimmel op. Het stuurbordje van ven2-4cancer zat nog op het stuur. Geen overbodige luxe dus mijn fietsje eerst eens grondig schoon te maken voor het nieuwe seizoen (dat had ik natuurlijk al aan het einde van vorig seizoen moeten doen). Ook een druppeltje olie kan geen kwaad en aan de hoogte van het zadel moet nog wel iets gebeuren. Vandaag maar eens even een poetsbeurtje inlassen.
|
Top
|
|
Fietsen in Italië
donderdag 22 maart 2012 11:16
Enige jaren geleden stonden mijn vrouw en ik met onze vrienden, Jolanda en Ed op een camping in het plaatsje Limone sul Garda (Lago di Garda) in Italië. De camping was omgeven door bergen. Vele gasten van de camping hadden de fiets uit Nederland meegebracht. Ze maakt toertochtjes in de omgeving. De heer van de tent naast ons kwam met enthousiaste verhalen terug. Hij had een mooie tocht gemaakt in de omgeving en daarbij diverse colls bedwongen. Aangestoken door zijn verhalen besloten Ed en ik om de volgende dag een fiets te huren. De vrouwen bleven liever zonnen bij het water. Volgens mij hadden zij al bedenkingen bij onze fietsplannen, deze uitten zij echter niet. Afijn, zo gezegd zo gedaan. Wij hadden twee prachtige mountainbikes de hele dag tot onze beschikking. Dat zou een mooi dagje worden. Nadat we net van de camping waren weggereden doemde daar de eerste “coll” al op. Met flinke snelheid reden we de “de berg” op. We hadden dat even daarvoor een oude man zien doen. Al snel begonnen we hevig te hijgen. Steken in de zij kregen we ook al snel. Iets verder werd het ons zwart voor de ogen. We waren toen nog niet eens halverwege. Boven op de berg aangekomen lagen we als vaatdoeken over onze zadels te hijgen als pakpaarden. We konden geen woord meer uitbrengen. We waren denk ik zo’n 10 minuten onderweg. “Vind jij het nog leuk?”, vroeg ik aan Ed. “Jij dan?”, vroeg hij. We kwamen tot de conclusie dat een dagje liggen aan het water de voorkeur had. Wel besloten we om boven op de berg iets te drinken om niet te snel weer terug te zijn bij de vrouwen. Na iets gedronken te hebben, zijn we van de berg naar beneden gereden, hebben we de fietsen weer ingeleverd en zijn we met een glas wijn bij het meer gaan zitten. Dit uiteraard tot grote hilariteit van de vrouwen. Helaas worden we op feestjes en partijen regelmatig door onze vrouwen herinnerd aan onze eerste “echter berg”.
|
Top
|
|
Opoefiets
dinsdag 20 maart 2012 9:12
Mijn zus had een opoefiets, zo´n ouderwets, bijna antiek, exemplaar. De fiets kwam uit een schuur van een tante van mijn vader. Mijn vader knapte de fiets op. Om om te zien was het een oude fiets, maar hij reed hij als een nieuwe. Wanneer mijn zus de fiets niet nodig had, pakte ik deze. Ik had er namelijk lol in om aan te sluiten bij groepjes wielrenners, van die renners in wielrennerstenue en met helm op, rijdend in een waaier. Ik sloot dus aan met die oude opoefiets. Ik was uiteraard ook niet als wielrenner gekleed maar fietste in spijkerbroek en gewone jas. Ik pikte dan aan in het laatste wiel en bleef daar rijden. De fietsers vonden dat niet altijd leuk, een vent op een opoefiets en zijn spijkerbroek die maar in het wiel bleven hangen. Er was er wel eens eentje die dan riep: “wegwezen joh!”. Ik lachte dan vriendelijk en bleef in het wiel zitten. Wanneer ik aardig buiten adem begon te raken reed ik snel een zijstraat in en als het clubje fietsers niet al te hard ging, haalde ik ze na verloop van tijd in om daarna de zijstraat in te rijden. Erg gemeen maar erg lekker, dat moest ik eigenlijk maar weer eens doen. Ik zal mijn zus eens bellen of ze die fiets nog heeft.
|
Top
|
|
Altijd fietsen
maandag 19 maart 2012 13:28
Mijn eerste herinnering aan het fietsen gaat vrij ver terug. Die herinnering gaat terug naar dag dat ik voor het eerst kon fietsen. Ik zal dus wel zo’n jaar of vier, misschien wel vijf geweest zijn. Ik was al een paar keer aan het oefenen geweest met mijn vader. Buren zagen ons regelmatig door de straat gaan. Ik slingerde door de straat en mijn vader rende dan achter mij aan. “Voor je kijken, voor je kijken”, riep hij wanneer ik werd afgeleid en bijna de bosjes in fietste. Ik heb niet het idee dat ik het fietsen erg snel onder de knie had, volgens mij hebben we erg veel geoefend. Mijn neef en vriendje, jonger dan ik, kon al wel fietsen. Hij woonde een paar huizen verder op. Regelmatig kwam hij mij ophalen. Wanneer ik vroeg wat hij dan wilde doen, riep hij: “fietsen!” Ik moest hem dan vertellen dat ik nog niet kon fietsen maar dat ik ‘r wel aan werkte. Op een zaterdagmiddag, na de zoveelste poging, lukte het dan eindelijk. Mijn vader liet me los en daar ging ik, glunderend op mijn fietsje door de straat. Na een beetje oefenen had ik het dan eindelijk onder de knie. Dat moet mijn neefje zien, dacht ik. Ik fietste naar ‘m toe, belde aan en vroeg ‘m: “zullen we gaan fietsen?" Mijn neefje keek mij verveeld aan en zei: “Jij wilt ook ALTIJD fietsen.”
|
Top
|
|
Bloggen
maandag 19 maart 2012 13:00
In 2010 deed ik mee aan Alpe d'Huzes en in 2011 aan Ven2-4cancer. Ik heb op mijn aktiepagina's geblogd over fietsen. Op mijn aktiepagina voor HomeRide 2012 zijn nieuwe blogs te lezen maar plaats ik ook blogs die ik al eerder publiceerde.
|
Top
|
|